Shekhar's write-up

  ९ ऑक्टोबर २०२२ - "आठवणीतील शांताबाई" - शांताबाई शेळके यांनी लिहिलेल्या मराठी गाण्याचा कार्यक्रम यशवंतराव चव्हाण नाट्यगृह येथे आयोजित केला होता. जय शारदे .., ही वाट दूर जाते,, तोच चंद्रमा नभात.. काटा रुते .. दाटुनी कंठ येतो.. हा माझा मार्ग ऐकला, निळ्या आकाशी.. शूर आम्ही.. कर्नाटकी कशिदा. हात लावू नका माझ्या साडीला.. ही गाजलेली गाणी चैत्राली अभ्यंकर, वाळुंजकर, संजीव मेहेंदळे  या गायकांनी गायली.  सर्वच गीते अत्यंत श्रवणीय होती. कार्यक्रमामध्ये शांताबाई शेळके यांच्या जन्म शताब्दी सोहळा निमित्य शांताबाई शेळके प्रथम पुरस्कार श्री गुरु ठाकूर याना डॉ. अरुण ढेरे यांच्या हस्ते दिला गेला. यावेळी श्री गुरु ठाकूर यांनी आपले मनोगत व्यक्त केले. प्रा. प्रवीण दवणे यांनी उत्तम भाषण केले.  भाषणात शांताबाई शेळके यांच्या काही आठवणी वेळातवेळ काढून कथन करीत पुणेकरांना चिमटे काढले.  प्रा. मिलिंद जोशी यांनी आपल्या भाषणात पुणेकरांची बाजू मांडली.  डॉ.अरुण ढेरे यांनी आपले मनोगत व्यक्त केले.  सौ. मेधा कुलकर्णी यांनीपण या कार्यक्रम आणि पुरस्कार बाबत आपले विचार मांडले.  सर्व ...

  माझी मोठी बहीण सुलभा लग्नानंतर श्री घाटपांडे यांच्या घरी गेली. श्री घाटपांडे यांचा नारायणपेठ माती गणपतीजवळ मोठा वाडा. लग्नानंतर काही दिवस मुंबईस घाटकोपर येथे होती. ती जेव्हा पुण्यास येई तेव्हा मी नारायणपेठेत तीला भेटायला जात असे. तिचे सासरेबुवा हे नेहमी हॉलमधील कोचावर बसलेले असत. ते घाटपांडे कुटुंबाचे कर्ता आणि सर्वेसर्वा होते. थोडे कडक व्यक्तिमत्व. अर्थात पूर्वीची माणसे कडक करारी असत. त्यांच्या स्वभावामुळे काहीजण त्यांच्याशी बोलावयास घाबरत. त्यांना सर्वजण काका म्हणत. प्रथम जुजुबी ओळख झाली. बँकेत असताना माझी लक्ष्मीरोड गोखले हॉल नजीक ऑफिसमध्ये बदली झाली. आणि मी घाटपांडे वाड्यानजीक आलो. त्यावेळी माझे लग्न झाले नव्हते. तेव्हा बहिणीच्या आग्रहाखातर मी कधीकधी बहिणीकडे दुपारी जेवण संध्यकाळी चहासाठी जात होतो. घरगुती समारंभ आणि सणास हजेरी असायची. हळूहळू राजकारण क्रिकेट खेळ वैगैरे गप्पा मारीत मारीत आमचे काकांशी सूत जमले. राजकारणावर आमच्या गप्पा होत. त्यावेळी वर्तमानपत्र वाचन श्री व्ही. पी सिंग यांचे मंडल कमिशन  राजकारण विषय खूपच गाजला होता. त्यावेळी इंडियन एक्सप्रेस वर्तपणपत्रात श्री...

  आमच्या घरी गणपती बाप्पा दर्शनासाठी आमच्या सोसायटीमध्ये राहणारी मैत्रीण आल्या होत्या. त्यांच्याकडे असलेले एक पुस्तक वाचायला दिले. हे पुस्तक तुम्हाला आवडेल. "मुलाखती तेव्हाच्या" लेखिका सौ प्रियंवदा करंडे. या पुस्तकात लेखिकीने विविध क्षेत्रातील मान्यवर व्यक्तीच्या 1987 पासून ते 2015 पर्यंतच्या  25 मुलाखतीचा समावेश केला आहे.  साहित्य,संगीत,न्याय, अध्यात्म, विज्ञान, तंत्रज्ञान, अर्थशास्त्र, पत्रकार, खेळ, अभिनय, योग,कवी... मुलाखत घेणे आणि मोजक्या शब्दात लिहणे हे खरे कौशल्य आहे.  सर्व मुलाखती सुंदर आहेत आणि वाचनीय 👌आहेत.  विविध क्षेत्रातील उच्चपदस्थ व्यक्तींना भेटणे, त्यांच्याशी गप्पा होणे त्यांचे विचार वाचका पर्यंत पोचवणे...खरच याला भाग्य लागते..लेखिकेचे कौतुक आणि मनापासून आभार..धन्यवाद ..🙏🙏 पुस्तक संग्रही ठेवण्यासारखे आहे..

  २५ जून - Rithwik Foundation for performing arts यांच्यावतीने पंडित सतीश व्यास - संतूर वादन आणि ओजस अधिया - तबला वादन कार्यक्रम आयोजित केला होता. प्रथम पंडित व्यास यांनी आपले गुरु पंडित शिवकुमार शर्मा  यांना आदरांजली वाहिली.  वादन कार्यक्रमापूर्वी पंडित सतीश व्यास यांच्याबरोबर संवाद झाला.  वयाच्या १३ वर्षी पंडित शिवकुमार यांची भेट घडून संतूर वादन शिकवणी सुरु झाली.  गुरूंनी काश्मीर वरून मागवलेली संतूर मुंबईस यायला ६ महिने लागले. गुरूंनी दिलेली संतूर आजतागायत वाजवत आहेत. ४७ वर्षे गुरूंचा सहवास लाभला. पंडित शिवकुमार शर्मा हे अत्यंत "अध्यात्मिक व्यक्तिमत्व " -  देशात अगर परदेशी प्रवास अगर कोणतीही परिस्थिती असली तरी शिवकुमार खूप शांत असायचे.  आपल्याला हे शांत राहणे खूप कठीण.  श्री चिंतामण व्यास यासारखे पिता आणि पंडित शिवकुमार शर्मा यांच्यासारखे गुरु - या दोन महान आध्यत्मिक व्यक्ती जीवनात लाभल्या - ही पूर्वजन्माची पुण्याई अशी कबुली पंडित सतीश व्यास यांनी दिली.  श्री ओजस अधिया हे तरुण तबलजी यांनी त्यांना साथ दिली. दोघांची जुगलबंदी आणि वादन उत्तम आण...

  २९ मे २०२२ - पुणे आकाशवाणीवर सकाळी "भारतरत्न" या कार्यक्रमात सकाळी १०.३० वाजता - उस्ताद बिस्मिल्ला खान यांच्यावर माहिती ऐकली.  वयाच्या १४ वर्षी प्रथम संगीत परिषद बनारस येथे सनई वंदन केले.  गंगेच्या घाटावर तासंतास रियाज करीत असत. संगीताला ते ईश्वर समजत. खान यांचे एकत्र कुटुंब होते. कुटुंबात ६० लोक होते. शहनाई - याला ते दुसरी पत्नी म्हणायचे.  प्रत्येकवेळी आकाशवाणीला नेहमी प्राधान्य देत कारण शेकडो श्रोते मंडळी त्यांची सनई ऐकत. देशातील सर्व आकाशवाणी केंद्राची पहाट सनईच्या सुरांनी होते. आकाशवाणीसाठी सकाळी आणि संध्याकाळी त्यांनी सनई धून केली. आपल्या स्वातंत्र्य दिनी आणि प्रजासत्ताक दिनी त्यांना सनई साठी निमंत्रण विशेष दिले गेले.  जगात १५० देशात सनई लोकप्रिय केली.  "किनारा" , "गुंज उठी शहनाई" या चित्रपटात सनई वादन केले.  २१ ऑगस्ट २००६ रोजी सनईच्या सुरांचे चैतन्य हरपले.  आजही आपली पहाट सनईच्या सुरानीच होते. या कार्यक्रमाचे लेखन मधुसूदन पत्की आणि निवेदन श्री प्रसाद कुलकर्णी यांनी केले. हा कार्यक्रम अत्यंत श्रवणीय होता. भारतरत्न उस्ताद बिस्मिल्लाह खान यान...

  पुणे आकाशवाणी केंद्रावर आज सकाळी ६.३० दरम्यान "चिंतन" या कार्यक्रमात श्री मकरंद वझे यांचे "संसार" याविषयावर विचार ऐकले.  आपल्या वाटेला आलेला संसार देवाच्या इच्छेने आला आहे असे समजून  आनंदाने संसार करावा. आपले कर्तव्यकर्म  नियमित करावे. एक हाताने संसार करावा आणि दुसऱ्या हाताने देवाला घट्ट धरून ठेवावे.  आपण काय करतो दोन्ही हाताने संसार करतो आणि वेळ मिळाल्यास देवाला धरण्याचा प्रयत्न करतो.  भगिनींना स्वतःचा संसार, मुलां-मुलींचा संसार असतो.  भगिनींनी वेळेची सबब न सांगता परमार्थ करावा - देवाचे नामस्मरण, जप, ध्यान जरूर केलेच पाहिजे (अर्थात आपला संसार सांभाळून हं - ...).  परमार्थात संसारापलीकडे "आत्मज्ञान " जाणणे महत्वाचे.  संसारापलीकडे आत्महित साधणे जरुरीचे आहे.  असो ऐकायला सोपे आचरणात आणणे अवघड हे खरे.. पण "चिंतन" चिंतनीय श्रवणीय होते. सर्व महिला आपापला संसार उत्तम करीत आहातच ..(संसारात स्त्रियांना 'रिटायरमेंट' नसते) हे कौतुकास्पद आहेच.. परमात्मा आपल्या हृदयात नेहमीच वास करो हीच प्रार्थना...श्री राम जय राम जय जय राम ...

  आज प्रवीणच्या घरी(बंगल्यावर) कोथरुडवासीय कुटुंबाचे स्नेह-भोजन कार्यक्रम आयोजित केला होता. बऱ्याच दिवसानी आम्ही एकत्र भेटलो, गप्पा झाल्या. भोजनात - भाकरी, पोळी , भरली वांगी, पिठले, चवळी उसळ, कोशिंबीर, पापड, मिरची सांडगे, लिंबाचे/आंब्याचे लोणचे,  मिरची ठेचा, शिरा, मसाले भात, दही भात, दही ताक, आंबील,.. ताटभरुन पदार्थ होते.  भोजनानंतर Ice-क्रीम आणि  मसाला पान जोडीला होतेच. भोजनातील सर्व अन्नपदार्थ रुचकर आणि चविष्ट होते.  प्रेमाने आणि आग्रहाने वाढल्यामुळे सर्वानी भरपेट पोटपूजा केली. जेवण झाल्यावर सौ. मनीषा वाहिनी, सौ. वर्षा, सपना आणि पियुष यांनी गाणी म्हटली, खूप मजा आणि आनंद झाला. आम्ही जवळजवळ १८ जण जमलो होतो. प्रत्येक कुटुंबांनी वेगवेगळे पदार्थ बनवून आणले होते. संध्याकाळी चहा घेऊन पाच वाजता  परत भेटू असे ठरवून एकमेकांचा निरोप घेतला.  जाताना जेवताना ताटात जागा नसल्यामुळे सर्वाना पुरण पोळी पार्सल दिले गेले.  या कार्यक्रमाचे आयोजन बाबत आपल्या उत्साही (वयाची सत्तरी पार केलेल्या) ती. सौ. सुषमा काकूंनी पुढाकार घेतला आणि सौ मनीषावहिनी यांचे नियोजन.  आ...