Shekhar's write-up

  आज प्रवीणच्या घरी(बंगल्यावर) कोथरुडवासीय कुटुंबाचे स्नेह-भोजन कार्यक्रम आयोजित केला होता. बऱ्याच दिवसानी आम्ही एकत्र भेटलो, गप्पा झाल्या. भोजनात - भाकरी, पोळी , भरली वांगी, पिठले, चवळी उसळ, कोशिंबीर, पापड, मिरची सांडगे, लिंबाचे/आंब्याचे लोणचे,  मिरची ठेचा, शिरा, मसाले भात, दही भात, दही ताक, आंबील,.. ताटभरुन पदार्थ होते.  भोजनानंतर Ice-क्रीम आणि  मसाला पान जोडीला होतेच. भोजनातील सर्व अन्नपदार्थ रुचकर आणि चविष्ट होते.  प्रेमाने आणि आग्रहाने वाढल्यामुळे सर्वानी भरपेट पोटपूजा केली. जेवण झाल्यावर सौ. मनीषा वाहिनी, सौ. वर्षा, सपना आणि पियुष यांनी गाणी म्हटली, खूप मजा आणि आनंद झाला. आम्ही जवळजवळ १८ जण जमलो होतो. प्रत्येक कुटुंबांनी वेगवेगळे पदार्थ बनवून आणले होते. संध्याकाळी चहा घेऊन पाच वाजता  परत भेटू असे ठरवून एकमेकांचा निरोप घेतला.  जाताना जेवताना ताटात जागा नसल्यामुळे सर्वाना पुरण पोळी पार्सल दिले गेले.  या कार्यक्रमाचे आयोजन बाबत आपल्या उत्साही (वयाची सत्तरी पार केलेल्या) ती. सौ. सुषमा काकूंनी पुढाकार घेतला आणि सौ मनीषावहिनी यांचे नियोजन.  आ...

  नेहमी हसत खेळत, समाजात रुग्णांना उत्तम नर्स, सेवाभाव देण्याऱ्या प्रसन्न, चविस्ट स्वयंपाक बनवणाऱ्या, स्वाध्याय परिवारास वाहून घेतलेल्या, परिवारात प्रसन्न लाडक्या ताई म्हणजेच " नर्मदा ताई घुले" मी बँकेत असताना शिरूर येथे २००३ साली माझी बदली झाली असताना त्यांचे खाते बँकेत होते तेव्हा आमची प्रथम गाठ-भेट झाली. बँकेत आल्यावर एक सामान्य ग्राहकाप्रमाणे त्या आपले काम स्वतः करून जात असत.गर्दी असलीतरी त्या सामान्य ग्राहकाप्रमाणे वाट पाहून काम झाल्यावर जात.  माझ्या ३ वर्ष कालावधीत मला कोणतेच  स्वतःचे अगर इतर ओळखीतल्या लोकांचे काम करा असा आग्रह अजिबात केला नाही.  शिरूर आरोग्य केंद्रात त्यांनी प्रामाणिकपणे "नर्स" पदावर उत्तम नोकरी केली. आपल्या तऱ्हेवाईक रुग्णाची सेवा करताना  त्यांच्या मुखावर चिडचिड भाव नव्हता उलट त्या नेहमी प्रसन्न असत. जे का रंजले गांजले ...हा अभंग ताईंनी आचरणात आणला होता. श्री पांडुरंग शास्त्री आठवले यांच्या स्वाध्याय परिवाराचे काम त्या नोकरी,आपले घरकाम सांभाळून निरपेक्ष पणे करत. दर शुक्रवारी मंदिरात स्वाध्याय पाठ असे नंतर आरती प्रसाद असे. मी कधी कधी ऑफिस...

  ०८ मे २०२२ - श्रीया आणि विनीत यांचा साखरपुडा समारंभ गजानन मंगल कार्यालय, सातारा येथे संपन्न झाला. कार्यालयातील हॉल मोठा, सजावट छान, जेवणखाण पदार्थ उत्तम होते. विधी आणि इतर संमेलन कार्यक्रम उत्तमप्रकारे पार पडले.  साखरपुडा विधी दरम्यान अंगठी बोटात घालताना विनीत खूप भावूक झाला.  बऱ्याच दिवसाचे स्वप्नपूर्ती झाल्याचे समाधान आणि देवाप्रती आणि आपल्या आईवडील आणि नातलग याबाबत कृतज्ञता  यामुळे त्याच्या डोळ्यात अश्रू जमा झाले होते. कदाचित साखरपुडयाचा उत्तम सोहळा सुद्धा अश्रुना पाहावयाचा असेल म्हणून आनंदाश्रू....असतील नाही का...? खरंच लग्नाच्या गाठी परमेश्वर बांधत असतो... विनीतचे नातेवाईक आणि इतर हितचिंतक असे एकूण ५५ मंडळी येवला येथून रात्रीचा बस प्रवास करून सकाळी ९ वाजता सातारा येथे भारत रेसिडेन्सी येथे आली.  काही अवधीतच सर्व मंडळी आटोपून मंगल कार्यालयात हजर झाली. साखरपुडा समारंभ आटोपून संध्याकाळी ६ वाजता आपल्या गावाकडे प्रयाण केले. लांबचा बस प्रवास, गर्मीचे दिवस..असलेतरी सर्व मंडळी आनंदी, समाधानी, प्रसन्न होती. याचे मला कौतुक वाटले. मी स्वागत आणि निरोप प्रसंगी हजर होतो...

  २५ एप्रिल २०२२ - सकाळी ५.४५ वाजता छोटूचा फोन आला. सौ आरती वाहिनी देवाघरी गेल्या. ऐकून मनास वाईट वाटले.  आम्ही जेव्हा घाटपांडे वाड्यात जाऊ तेव्हा हसून स्वागत करून चहापाणी करत. माझी भाची तेजू हिच्या साखरपुडा कार्यक्रम आटोपून आम्ही श्री घाटपांडे यांच्या गाडीतून कोल्हापूर - पुणे प्रवास केला. त्यावेळी सौ. आरती ताई यांच्याशी गप्पा झाल्या. गप्पा मुले पुणे कधी आले कळले नाही. परत जाने २०२० महिन्यात तेजाचे लग्न आटोपून आम्ही नागपूर- पुणे ट्रेन प्रवास केला. ट्रेन मध्ये प्रवासात  आरती ताईंशी खानपान, गप्पा झाल्या.  आरती ताईंचा स्वभाव मनमोकळा, नेहमी हसतमुख आणि गप्पिस्ट.. त्यांच्या जाण्यामुळे मला वाटते सर्वानी एक "लाडक्या ताईस"  गमावले. शेवटी आपले आयुष्य म्हणजे प्रवास.. या प्रवासात आपण नात्यांचे अनेक डब्बे जोडत असतो. त्यांच्याशी आनंदाने प्रवास करून जीवन मजेत जगत असतो.  काही डब्बे आधीच आपणास सोडून अंतिम मुक्कामाच्या ठिकाणी जाऊन पोचतात. ईश्वरी इच्छा बालियाशी..असो वैकुंठाचा प्रवास करण्याआधी अंत्यसमयी आरतीताईंच्या मातोश्रींच्या विरहाचा शोक व्यक्त केला. तेव्हा सर्वांच्या डोळय...